Σχέση μπαμπά – παιδιού: Όλα όσα λέμε και δεν λέμε

Η σχέση του παιδιού με τη μαμά είναι κάπως πιο ξεκάθαρη -λένε- καθώς έχει και μια προιστορία .. 9 μήνες στην κοιλιά. Και ο μπαμπάς που είναι σε όλα αυτά; Τόσα συναισθήματα απο την πλευρά του τα οποία ίσως δεν τα έχει εκφράσει όπως θέλει ή χρειάζεται.

Με αφορμή τη  γιορτή του Πατέρα -καθώς μου ζητήσατε να συζητήσουμε για αυτό το θέμα- θα μοιραστώ ένα βίντεο ..

Είναι φορές που τα συναισθήματα δεν χωράνε σε λόγια ..

Σαν παιδί αυτό δεν μπορούσα να το καταλάβω. Η μαμά μου πιο ομιλητική, ο μπαμπάς μου πιο λιγομίλητος αλλά το βλέμμα του έλεγε πολύ περισσότερα απο όσα άκουγα .. και όμως μικρότερη είχα ανάγκη να ακούσω τη φωνή του, να μου βάλει σε λέξεις όλα αυτά που τα μάτια του -όταν συναντούσαν τα δικά μου- ήθελαν να μου πούνε. Χρησιμοποιούσε λίγες λέξεις αλλά τόσο στοχευμένες. Μου μιλούσε αλλά όχι με τον τρόπο που περίμενα. Πόσα άραγε δεν άκουσα; Μοιραζόταν με τους φίλους του και συγγενείς τη χαρά του για τα πρώτα μου βήματα, τις πρώτες μου λέξεις, τις πρώτες μου επιτυχίες και εγώ δεν είχα ιδέα για όλα αυτά. Τόσες πράξεις αόρατες σε μενα.

Μεγαλώνοντας πόσα καταλαβαίνω απο τη συμπεριφορά του και τη δική μου.

Έχεις σκεφτεί πόσες φορές μπορεί ο μπαμπάς σου να προσπάθησε να έρθει κοντά σου, να σου μιλήσει και εσύ απλά να τον ‘γείωσες’; Πόσες φορές σε πλησίασε για να μοιραστεί μαζί σου μια δική σου σημαντική στιγμή και εσύ απλά του απάντησες «να μη σε νοιάζει» ή ένα «τίποτα’ αδιάφορα; Και όμως σε καβγάδες είχες έτοιμη την απάντηση απέναντι του «αφού λείπεις συνέχεια τι θέλεις να μάθεις τώρα;». Πόσα άραγε μας έλεγε ή προσπαθούσε να μας πει και δεν τα ‘ακούσαμε’;

Το οτι κάποιος δεν μιλά δεν σημαίνει οτι δεν νιώθει..

Είναι βέβαια φορές που επιζητούμε να ακούσουμε απο τον άλλο τα συναισθήματα και τις σκέψεις του ..

Και αν μέχρι τώρα ακόμη το σκέφτεσαι πάρε σήμερα την απόφαση και μοιράσου τα συναισθήματα με τους ανθρώπους που θέλεις -και το μπαμπά σου-, πες πως νιώθεις χωρίς να περιμένεις ο άλλος να αποκωδικοποιήσει τη σιωπηρή συμπεριφορά σου .. δεν είναι όλοι καλοί στη «μετάφραση»..

Πρόταση: Πόσα άραγε θέλεις να πεις στο μπαμπά σου και δεν είπες; Σκέψου τι είναι αυτό που θέλεις πολύ να μοραστείς μαζί του και πες του το ακόμη και τώρα. Αν σου είναι δύσκολο να του το πεις μπορείς να το γράψεις και να του το δώσεις. Θα νιώσεις πιο ανάλαφρος-η.

Αν δεν έχεις τη δυνατότητα να του το πεις -λόγω απώλειας- θυμήσου σημαντικές στιγμές μαζί του και φράσεις του ή το χαμόγελο/βλέμμα του.

Τις σχέσεις μας δεν τις χαιρόμαστε διότι δημιουργούμε υψηλές/τέλειες προσδοκίες για το πώς «πρέπει» να είναι .. Για αυτό να θυμάσαι «δεν υπάρχουν τέλειοι μπαμπάδες .. αλλά ένας μπαμπάς αγαπάει πάντα τέλεια» [there are no perfect fathers .. but a father will always love perfectly]

Βλέπεις κάπου τον εαυτό σου σε όλα αυτά; Θα μπορούσες κάτι να αλλάξεις ή να αποφύγεις; Τι σε βοήθησε στη συμπεριφορά του μπαμπά σου ή τι θα του πρότεινες να αλλάξει; Και τι κάνεις αν τώρα είσαι γονέας; Με ενδιαφέρει η άποψη σου. Μπορείς να μου αφήσεις σχόλιο εδώ ή στο facebook.

foto via kensolin.com