Αυτό είναι που διαφοροποιεί την Επεισοδιακή υπερφαγία από την Ψυχογενή βουλιμία ότι μετά το υπερφαγικό επεισόδιο το άτομο ΔΕΝ εκδηλώνει κάποια αντισταθμιστική συμπεριφορά – – όπως θα έκανε το βουλιμικό άτομο.

Οι τροφές που επιλέγονται είναι συνήθως

O εύγευστες

O πλούσιες σε άμυλο/υδατάνθρακες, λιπαρά και ζάχαρη

O έχουν χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν είτε στα πλαίσια κοινωνικών εκδηλώσεων [π.χ. γιορτές] είτε για επιβράβευση μιας θετικής συμπεριφοράς δίνοντας το μήνυμα ότι το συγκεκριμένο τρόφιμο ανταμείβει, ανακουφίζει το άτομο ή μπορεί να του προσφέρει κάποιο θετικό συναίσθημα

φαγητό ανακούφισης [comfort eating]

Το άτομο προσπαθεί να καλύψει δυσάρεστα συναισθήματα μέσω κατανάλωσης αυτών των τροφίμων που κάποτε του πρόσφεραν ευχαρίστηση, ικανοποίηση, ηρεμία

ΑΛΛΑ

ο όρος είναι παραπλανητικός καθώς στην επεισοδιακή υπερφαγία μετά την εκτεταμένη κατανάλωση αυτών των τροφών το άτομο όχι μόνο δεν νιώθει ανακούφιση αλλά αντιθέτως νιώθει ενοχές, τύψεις, αποτυχία, αδυναμία χαρακτήρα, κατάθλιψη και αηδία.

Χαρακτηριστικό αυτών των ατόμων είναι το φαινόμενο yo-yo δηλαδή η συχνή αυξομείωση βάρους καθώς το άτομο εκδηλώνει τα υπερφαγικά επεισόδια τα οποία δίνουν τη θέση τους σε στερητικές συμπεριφορές [αυστηρή δίαιτα, μονοφαγία, αφαγία] και αυτές με τη σειρά τους πάλι στα υπερφαγικά επεισόδια και ούτω κάθε εξής.

1. Επανειλημμένα επεισόδια υπερφαγίας νιώθοντας μετά δυσφορία

Το υπερφαγικό επεισόδιο έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

¤ κατανάλωση μιας ποσότητας τροφής, σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο [π.χ. σε 2 ώρες], η οποία είναι αρκετά μεγαλύτερη από αυτή που θα κατανάλωναν οι περισσότεροι άνθρωποι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

¤ αίσθηση απώλειας ελέγχου στην κατανάλωση της τροφής κατά τη διάρκεια του επεισοδίου [π.χ. νιώθει ότι δεν μπορεί να σταματήσει να τρώει ή να ελέγξει πόσο και τι τρώει].

1. Στα επεισόδια υπερφαγίας παρουσιάζονται τουλάχιστον 3 από τα ακόλουθα:

– πιο γρήγορη, από το συνηθισμένο, κατανάλωση τροφής

– κατανάλωση τροφής ακόμη και όταν το άτομο νιώθει κορεσμό, συνεχίζει να τρώει μέχρι να νιώσει δυσφορία

– κατανάλωση τροφής ακόμα και αν δεν πεινάει

– κατανάλωση τροφής όταν το άτομο είναι μόνο του ή κρυφά από άλλους

– το άτομο νιώθει αηδία, αποστροφή, [κατά] θλίψη και ενοχή μετά το υπερφαγικό επεισόδιο

1. Αίσθημα άγχους σε σχέση με τη διατροφική του συμπεριφορά
2. Τα επανειλημμένα επεισόδια υπερφαγίας εμφανίζονται τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα για ένα διάστημα 6 μηνών.
3. Το άτομο δεν εκδηλώνει εκκαθαριστικές μεθόδους όπως, αυτοπροκαλούμενο εμετό, νηστεία, εκτεταμένη άσκηση και δεν παρατηρούνται μόνο στα πλαίσια της Ψ.Α. και Ψ.Β.