Ας δούμε την εικόνα μέσα από τα μάτια του παιδιού-αθλητή.

Μετά τον αγώνα ..

«Ο μπαμπάς λέει: ‘δεν πειράζει, θα μπορούσες και καλύτερα, πάμε γερά για τον επόμενο αγώνα’. Αλλά δεν με κοιτά στα μάτια, στο αυτοκίνητο δεν μιλά, αλλάζει γρήγορα σταθμούς στο ράδιο και μετά στο σπίτι χάνεται πίσω από την εφημερίδα ή τον υπολογιστή. Καλά που μιλά και η μαμά και ας λέει άσχετα πράγματα».

«Ο μπαμπάς και η μαμά χαμογελάνε και χειροκροτάνεσυνέχεια όταν βγαίνουμε από το γήπεδο. Με αγκαλιάζει ο μπαμπάς σφιχτά και μου λέει ‘μπράβο παιχταρά μου, είμαι πολύ περήφανος για σενα’! Μετά με ρωτά τι θέλω να κάνουμε το απόγευμα – – με αφήνει να καθίσω περισσότερο έξω με τους φίλους ή βγαίνουμε για φαγητό ή μου δίνει χρήματα να αγοράσω ό,τι θέλω».

Έχεις σκεφτεί ποια έμμεσα μηνύματα στέλνουμε στο παιδί-αθλητή μας μετά από μια νίκη ή ήττα σε αγώνα; Τι πραγματικά λέμε και δεν λέμε πίσω από τις λέξεις και τι φανερώνει η γλώσσα του σώματος; Ξανακοίταξε τα λόγια του αθλητή λίγο πριν και σκέψου αν έχεις συμπεριφερθεί έτσι κάποια στιγμή μετά από αγώνα ή προπόνηση. Κατά ένα μεγάλο μέρος αυτή η συμπεριφοράμας που μπορεί να φτάνει και σε υπερβολές συνδέεται και επηρεάζεται από τις προσδοκίες που έχουμε για το παιδί μας και ίσως και για τον εαυτό μας [όπως, ανεκπλήρωτα αθλητικά όνειρα].

«Και αν δε κερδίσω στον αγώνα .. θα συνεχίσεις να με αγαπάς;» είναι μια φράση που έχω ακούσει από αθλητές, ίσως να την έχεις ακούσει και εσύ από το παιδί-αθλητή σου ή να σου τη λέει ‘σιωπηλά’ με τη συμπεριφορά του.

Πώς να είσαι πιο αποτελεσματικός γονέας για το παιδί-αθλητή σου

Τα παιδιά έχουν ανάγκη αποδοχής ιδίως όταν συμμετέχουν στον αθλητισμό.

Είναι βοηθητικό να ..

• Διαχωρίζεις τις δικές σου προσδοκίες απο αυτές του παιδιού-αθλητή: ρώτησε τον αθλητή ποιος είναι ο δικός του λόγος συμμετοχής και ο στόχος του. Αν πιάνεις τον εαυτό σου να ενοχλείται που αυτά δεν ταυτίζονται με τα δικά σου ψάξε λίγο περισσότερο μέσα σου να βρεις για ποιο λόγο επιμένεις να δει το παιδί-αθλητής σου τη συμμετοχή του μέσα από τα δικά σου μάτια.
• Είσαι καλός ακροατής και υποστηρικτής του παιδιού-αθλητή:άκου τα συναισθήματα του μετά τον αγώναχωρίς να προσπαθείς να μειώσεις τη δυσφορία του για το αποτέλεσμα με φράσεις όπως «δεν έγινε και τίποτα, ένας αγώνας ήταν» ή «πήγες πολύ καλά, ήσουν πολύ καλός». Καθώς οι λέξεις είναι σημαντικές, σύμφωνα με το NLP [Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό], μπορείς να επιλέξεις φράσεις όπως «Χαίρομαι για την προσπάθεια σου» ή «Καταλαβαίνω ότι σε στεναχώρησε, πες μου πώς το ένιωσες». Είναι προτιμότερο να είσαι ειλικρινής καθώς το παιδί γνωρίζει καλά πώς τα πήγε και να ακούς τι έχει να σου πει χωρίς να βιάζεσαι να απαντήσεις.
• Να θυμάσαι οτι το παιδί-αθλητής δεν είναι η απόδοση του: δείξε στο παιδί αγάπη χωρίς όρους [unconditionallove] τόσο με λόγια όσο και με τη γλώσσα του σώματος ώστε να νιώθει αποδοχή και να ενισχύεται η αυτοεκτίμηση του και όχι αγάπη με ανταλλάγματα [όπως, ‘τώρα που κέρδισες έχει δώρο’ ή θετικά σχόλια μόνο μετά από νίκη].
• Περάσεις το μήνυμα ότι η ήττα είναι μια ευκαιρία να μάθει καλύτερα τον εαυτό του και να βελτιωθεί:Αν δεν υπήρχε ήττα η νίκη δεν θα είχε την ίδια γλύκα.
• Χειροκροτάς όλη την ομάδα όχι μόνο το δικό σου παιδί-αθλητή

Αποφεύγεις να ..

• Φωνάζεις και να δίνεις οδηγίες κατά τη διάρκεια του αγώνα ή της προπόνησης: Το παιδί χρειάζεται το γονέα του, κράτα αυτό το ρόλο, άλλωστε προπονητή έχει. Οι οδηγίες εμποδίζουν παρά βοηθάνε τον αθλητή καθώς τον αποσυντονίζουν, τον μπερδεύουν ιδίως όταν έρχονται σε αντίθεση με όσα έχει προτείνει ο προπονητής και επηρεάζουν αρνητικά την αυτοπεποίθηση του.
• Συγκρίνεις το παιδί-αθλητή σου με άλλους αθλητές
• Συζητάς με λεπτομέρειες και να κάνειςκριτική αμέσως μετά τον αγώνα: μετά τον αγώνα είναι η πιο ακατάλληλη στιγμή για συζήτηση καθώς η ένταση είναι ακόμη σε υψηλά επίπεδα. Άφησε τον αθλητή να σου μιλήσει για τον αγώνα όταν εκείνος το επιθυμεί. Οι αθλητές αναφέρουν ότι η πιο ενοχλητική στιγμή είναι αυτή μέσα στο αυτοκίνητο, μετά τον αγώνα, οδεύοντας προς το σπίτι που ο γονέας [συνήθως ο μπαμπάς, όπως αναφέρουν] αναλύει με κάθε λεπτομέρεια τις φάσεις του αγώνα και τα λάθη τους. Αξιοποίησε εκείνη την ώρα για άλλες κουβέντες και για ενίσχυση του δεσμού σας παρά για κριτική, το ρόλο αυτό τον έχει ο προπονητής και μην ξεχνάς ότι ο αθλητής είναι ο πρώτος που ξέρει τα λάθη του.

«It is easier to build up a child than to repair an adult .. Choose your words wisely»

Το θέμα της διάλεξης είναι «Αθλητισμός, σχολικές εξετάσεις και άγχος» και γίνεται εξαιρετικά επίκαιρο καθώς πλησιάζουμε προς την εξεταστική περίοδο για τους μαθητές και τους φοιτητές.

Η διακεκριμένη ψυχολόγος, Φρόσω Μήτσιου, θα αναλύσει «Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους νεαρούς αθλητές να διαχειριστούν το άγχος τους» και θα αναπτύξει το «Ρόλο της Ψυχολογικής Προπόνησης».

«Στο Φοίβο Συκεών ο νεαρός αθλητής αντιμετωπίζεται ως ένα ολοκληρωμένο άτομο, αναλογιζόμαστε τις κοινωνικές του υποχρεώσεις και προσπαθούμε να του παρέχουμε κάθε δυνατή υποστήριξη όχι μόνο εντός των γραμμών του γηπέδου, αλλά και σε κάθε πλευρά της ζωής του. Με αυτό το σκεπτικό διοργανώνουμε αυτή τη διάλεξη, στο πλαίσιο των παράλληλων αθλητικών – κοινωνικών δράσεων που έχουμε αναπτύξει φέτος και που θα πολλαπλασιαστούν την επόμενη χρονιά», τόνισε ο πρόεδρος του Φοίβου, Αντώνης Σαουλίδης, που απευθύνει κάλεσμα σε γονείς, αθλητές και προπονητές όλων των σωματείων της περιοχής να παρευρεθούν στην εκδήλωση.

Η διάλεξη στο κλειστό δημοτικό θέατρο των Συκεών (Ρ. Φεραίου και Μεγάρων) θα ξεκινήσει στις 18.30.

Πηγή

Εισηγητές θα είναι ο κ. Ελευθεριάδης Θόδωρος, προπονητής Εθνικής Ομάδας U-15 και η κ. Ευφροσύνη Μήτσιου, ψυχολόγος με εξειδίκευση στη Μη Κατευθυντική Εμψύχωση Ομάδων ενώ τα θέματα που θα συζητηθούν κατά σειρά θα είναι τα εξής :

1. Αγωνιστική πίεση νεαρών ποδοσφαιριστών και πρόωρη εξειδίκευση
2. Εξω-αγωνιστική πίεση, ο σημαίνων ρόλος των γονέων
3. Η ατομική βελτίωση στις αναπτυξιακές ηλικίες: ανάγκη ή πολυτέλεια
4. Διαχείριση συναισθημάτων στον αθλητισμό

Πηγή

Μπορείτε να έχετε και μια εικόνα από όσα συζητήθηκαν όπως τα μεταφέρει ο κ. Ανδρέας Αναστασίου στο thes–academy.gr

«Με αμείωτο ενδιαφέρον–από την αρχή ως το τέλος- παρακολούθησαν οι θεατές που γέμισαν το Πολιτιστικό Κέντρο Εύοσμου την ημερίδα που διοργάνωσε ο Αίας με εισηγητές τον ομοσπονδιακό προπονητή κ. Θόδωρο Ελευθεριάδη και την ψυχολόγο κ. Ευφροσύνη Μήτσιου. Ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία τόσο για τους προπονητές των Ακαδημιών όσο και τους γονείς των νεαρών αθλητών να ακούσουν για ζητήματα που τους αφορούν άμεσα και έχουν να κάνουν με την αγωνιστική και εξω-αγωνιστική πίεση που ασκείται στα παιδιά αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να γίνει η διαχείριση των συναισθημάτων στον αθλητισμό.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Ελευθεριάδης ανάφερε σχετικά: «…όλο και περισσότερα τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια αυξανόμενη πίεση στους νεαρούς αθλητές από πολύ μικρή ηλικία τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε εξω-αγωνιστικό επίπεδο. Αυτό το σημείο πρέπει να το ελέγξουμε γιατί πιστεύω ότι πολλές φορές λείπει η ηρεμία, η πρωτοβουλία από το παιδί και η ικανότητα λήψης απόφασης. Πολλές φορές είτε εμείς οι προπονητές είτε οι γονείς δημιουργούμε άλυτα ερωτήματα στα παιδιά και κυρίως μεταφέρουμε την αγωνία μας για το αποτέλεσμα κάτι που προσωπικά πιστεύω ότι είναι 100% λάθος. Η αγωνιστική πίεση είναι θεμιτή ως ένα βαθμό όσο μεγαλώνουν τα παιδιά προκειμένου να βελτιωθούν. Ωστόσο θεωρώ πως πρέπει να δούμε το ποδόσφαιρο λίγο πιο εγκεφαλικά και αυτό έχει να κάνει τόσο με τους γονείς όσο και με τους προπονητές. Πρέπει να δημιουργήσουμε ποδοσφαιριστές σκεπτόμενους που θα παίζουν έξυπνα, θα συνεργάζονται και θα παίρνουν πρωτοβουλίες…».

Από την πλευρά της η κ. Μήτσιου τόνισε στην αρχή της ομιλίας της: «…εκτός από τις προσδοκίες που έχουμε για τον εαυτό μας, υπάρχουν πολλές φορές που έχουμε προσδοκίες και από τους άλλους και στην προκειμένη περίπτωση οι γονείς από τα παιδιά τους και θα ήταν καλό να δούμε σε ποιο βαθμό τα επηρεάζει κάτι τέτοιο. Ο ρόλος των γονέων είναι καταλυτικός, όμως για να είμαστε ειλικρινείς έχει και κάποια όρια. Σε πρώτη φάση θα πρέπει να ανακαλύψουμε για ποιο λόγο ασχολείται το παιδί με τον αθλητισμό. Το κάνει π.χ. επειδή το θεωρεί διασκέδαση ή επειδή ήταν το όνειρο του πατέρα ή της μητέρας; Αυτό είναι πολύ σημαντικό να το γνωρίζουμε. Κι επειδή πολλοί με ρωτούν τι ακριβώς κάνει ένας ψυχολόγος σε μια σχολή ποδοσφαίρου θέλω να πω ότι είναι πολύ σημαντικό ακόμα και στις μικρές ηλικίες να αναπτυχθούν όχι μόνο οι τεχνικές δεξιότητες στο ποδόσφαιρο αλλά και οι ψυχολογικές δεξιότητες. Θέλουμε λοιπόν να βοηθήσουμε τα παιδιά να προσαρμοστούν καλύτερα και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους. Κι ας μην ξεχνάμε, ότι όλοι όσοι συμμετέχουν στον αθλητισμό έχουν την ανάγκη της αποδοχής. Όταν αυτή δεν υπάρχει τότε αρχίζουν τα προβλήματα…».

Στη συνέχεια η κ. Μήτσιου ανέφερε 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα από πραγματικές μαρτυρίες παιδιών που δείχνουν το πώς αντιλαμβάνονται τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι γονείς τους τη νίκη και την ήττα της ομάδας στην οποία συμμετέχουν:

Παράδειγμα 1 μετά από έναν αγώνα του παιδιού που η ομάδα του έχασε. Λέει λοιπόν το παιδί: «Ο μπαμπάς λέει. Δεν πειράζει αγόρι μου. Θα μπορούσες και καλύτερα άλλα τώρα ότι έγινε έγινε. Πάμε γερά για τον επόμενο αγώνα. Ωστόσο (λέει το παιδί) δεν με κοιτά στα μάτια, στο αυτοκίνητο δεν μιλά καθόλου, αλλάζει νευρικά σταθμούς στο ραδιόφωνο και μετά στο σπίτι χάνεται πίσω από την εφημερίδα ή τον υπολογιστή. Καλά που μου μιλάει και η μαμά κι ας λέει άσχετα πράγματα».

Παράδειγμα 2 μετά από νικηφόρο αγώνα: «Ο μπαμπάς είναι μαζί με τη μαμά, χαμογελάνε πολύ και χειροκροτάνε όταν βγαίνω από το γήπεδο. Πιο πολύ από τις άλλες φορές. Με αγκαλιάζει ο μπαμπάς και μου λέει μπράβο παιχταρά μου! Είμαι περήφανος για σένα. Και μετά με ρωτάει τι θέλω να κάνουμε το απόγευμα και που προτιμώ να πάμε. Συνήθως πηγαίνουμε για φαγητό και σχολιάζει όλες τις φάσεις του αγώνα. Τελικά ο μπαμπάς μου έχει πολύ καλή μνήμη. Ούτε εγώ δεν θυμόμουνα τόσες λεπτομέρειες».

Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να αποτυπωθεί σε ένα κείμενο η όλη εκδήλωση και τα όσα εισέπραξαν οι παρευρισκόμενοι χθες στην ημερίδα του Αίαντα Εύοσμου. Αν υπήρχε η δυνατότητα από πλευράς κυρίως των γονέων των νεαρών αθλητών να παρακολουθούν κατά τακτά διαστήματα τέτοιες ομιλίες, θα μπορούσαμε να είμαστε πολύ αισιόδοξοι για το μέλλον όχι μόνο των παιδιών που ασχολούνται με το άθλημα, αλλά και γενικότερα για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Μέσα από τέτοιες προσεγγίσεις, μπορεί κάποιος να αλλάξει εντελώς τον τρόπο σκέψης του γύρω από τον αθλητισμό και τον πρωταθλητισμό και να ανακαλύψει θέματα στα οποία οφείλει να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα, μιας και αυτά αφορούν στην ουσία του πράγματος και όχι στην “επιφανειακή” του πλευρά.»

πηγή

Η συνάντηση είχε βιωματικό χαρακτήρα και διεξήχθη στις 18/11/2013 στο Κλειστό Γυμναστήριο των Συκεών.