Ακούω συνεχώς για στόχους που ‘πρέπει’ να βάλουμε.. και ο αγώνας με το άγχος ξεκινά..
Μπορεί να μην χρειάζεται να αλλάξεις αλλά να θυμηθείς.
Να θυμηθείς τον εαυτό σου,
όχι αυτή την εκδοχή που θέλουν οι άλλοι αλλά αυτό τον εαυτό που σε κάνει να νιώθεις ελεύθερος και αυθεντικός.
Να δεις τι θέλεις πραγματικά, πόσο σε γεμίζει η ζωή που ζεις, αν εκφράζεις τις ανάγκες σου.
Να φέρνεις κοντά σου ανθρώπους που ανθίζεις μέσα από την αγάπη, την υποστήριξη και την αποδοχή τους.
Να κρατάς σε απόσταση εκείνους που κοντά τους μαραζώνεις γιατί σε κρίνουν, σε μειώνουν ή σε κάνουν να αμφισβητείς την λογική σου και την αξία σου.
Ακόμη και αν ακούς ή βλέπεις γύρω σου άτομα που δείχνουν πόσα κατάφεραν την προηγούμενη χρονιά και πόσα ακόμη στοχεύουν στη νέα χρονιά που ξεκίνησε..
Πάρε μια ανάσα..
Είναι πολύτιμο να μείνεις στη σιωπή και να νιώσεις ευγνωμοσύνη για όσες μάχες έδωσες που μπορεί να μην ξέρει κανένας.
Τα κατάφερες!
Και αν νιώθεις ότι έχεις ανάγκη από αλλαγές ας θυμάσαι ότι δεν γίνονται με ημερομηνίες.
Γίνονται όταν δίνεις χώρο και χρόνο στην ψυχή σου να αναπνεύσει.
Μην σε ξεχνάς..
Να σε φροντίζεις!
